ริมคลองแสนแสบ

ชนชั้นคนงานคอปกขาว คือชนชั้นที่ก้าวหน้าที่สุดของสังคมไทย

ไท — Wed, 07 May 2008 23:30:45 +0700

คุณอรทัย ปิ่นเก็จมณี ได้สรุปในบทความเรื่อง ชนชั้นและรัฐในสังคมไทย ตอนที่ 2 ที่เว็บไฟลามทุ่ง ว่า

" การต่อสู้ทางชนชั้นเพื่อโค่นล้ม การปกครองที่กดขี่ขูดรีดของชนชั้นผู้ปกครอง จึงเป็นภาระหน้าที่ทางประวัติศาสตร์ ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ มีแต่เสริมสร้างและเข้าร่วมกับขบวนการต่อสู้ของประชาชนที่นำโดยชนชั้นกรรมกร โดยมีชนชั้นชาวนาเป็นพันธมิตร และมีชนชั้นกลาง ชนชั้นนายทุนชาติและชนชั้นอื่นๆ เป็นแนวร่วมที่ทรงพลัง จึงจะแก้ปัญหาของประเทศชาติ ของสังคมไทย ของครอบครัวและของตนเองได้อย่างแท้จริง "

เข้าใจว่า ชนชั้นกรรมกรที่คุณอรทัยหมายถึง กรรมกรตามโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งโดยทั่วไป คือกรรมกรที่ขายแรงงานทางกาย ไม่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ ที่เรียกกันว่า คนงานคอปกน้ำเงิน (blue colar)

ในประวัติศาสตร์ ชนชั้นนำของการปฏิวัติสังคม ไม่ใช่ชนชั้นซึ่งเป็นคู่ความขัดแย้งหลักของสังคมเดิม เช่น
ในสังคมทาส ชนชั้นใหม่ที่ปฏิวัติและทำลายสังคมทาสลงไป คือชนชั้นศักดินาที่เป็นพันธมิตรกับและได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นทาส

ในสังคมศักดินา ชนชั้นใหม่ที่ปฏิวัติและทำลายสังคมศักดินาลงไป คือชนชั้นนายทุนที่เป็นพันธมิตรกับและได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นไพร่

ในสังคมทุนนิยม ชนชั้นใหม่ที่จะปฏิวัติและทำลายสังคมทุนนิยมลงไป คือชนชั้นใหม่ที่เป็นพันธมิตรกับและได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นกรรมกร

มาร์กซ เรียก ชนชั้นใหม่ นี้ว่า Proletarians หรือ working class ซึ่งนักปฏิวัติรุ่นก่อนแปลเป็นไทยว่า ชนชั้นกรรมาชีพและได้รับการอธิบายต่อมาว่าคือ ชนชั้นกรรมกร

ในประวัติศาสตร์การปฏิวัติสังคมของมนุษย์ ไม่มีหลักฐานว่า มีชนชั้นกรรมกรประเทศไหน นำการปฏิวัติอย่างแท้จริงและได้รับผลสำเร็จ

การปฏิวัติรัสเซีย จีน เวียตนาม คิวบา ฯลฯ ชนชั้นกรรมกรไม่ใช่ชนชั้นนำการปฏิวัติ เพียงแต่มีบทบาทเป็นพันธมิตรและสนับสนุนการปฏิวัติ

ชนชั้นทางสังคม (Social Class)ที่ก้าวหน้ากว่าชนชั้นกรรมกร คือ แรงงานรับจ้างที่ทำงานโดยใช้ความรู้ความเชี่ยวชาญเป็นสำคัญ ที่เรียกกันว่า คนงานคอปกขาว (white collar)

คนงานคอปกขาว มีความรู้การศึกษา มีวิทยาการที่ก้าวหน้า เป็นผู้ปฏิบัติ(doer) และมีลักษณะจัดตั้ง(organize)
คนงานคอปกขาว ก้าวหน้ากว่ากรรมกร ซึ่งเป็นคนงานคอปกน้ำเงิน (blue colar) ตรงที่มีความรู้ ความคิดเป็นวิทยาศาสตร์ ทันสมัย มีวัฒนธรรมและมีความสามารถในการนำและการจัดการที่ก้าวหน้ากว่า
คนงานคอปกขาว ก้าวหน้ากว่าปัญญาชน ตรงที่มีลักษณะจัดตั้งและมีลักษณะปฏิบัติ

กล่าวโดยสรุป ชนชั้นนี้ คือ ชนชั้นที่ก้าวหน้าที่สุดและคือชนชั้นนำของการปฏิวัติไทย
ชนชั้นนี้ ปรากฎตัวขึ้นบนเวทีประวัติศาสตร์ในฐานะบริวารและลูกจ้างของชนชั้นนายทุน
ระบอบทุนนิยม ยิ่งพัฒนาไป ชนชั้นนี้ ก็เพิ่มปริมาณมากขึ้นทุกที
และทวีบทบาทความสำคัญในการควบคุมบริหารกิจการต่างไของสังคมมากขึ้นทุกที

เมื่อชนชั้นนี้ สำนึกว่าประวัติศาสตร์ได้พัฒนามาจนถึงเวลาที่ชนชั้นนี้ ต้องรับภาระในการนำการปฏิวัติสังคม
และจะรับภาระนี้ได้ ก็แต่โดยพวกเขาจะต้องรวมตัวกันและจัดตั้งกันขึ้น เมื่อนั้น ชนชั้นนี้ ก็จะตื่นขึ้น เรียกว่าเกิดสำนึกทางชนชั้นและสำนึกทางประวัติศาสตร์( History and Class Consciousness )ขึ้น

เมื่อนั้น การปฏิวัติในระดับโครงสร้างเพื่อเสรีภาพ ความเสมอภาค ภราดรภาพและการพัฒนาก้าวหน้าอย่างแท้จริงของสังคมไทย จึงสามารถเกิดขึ้นได้

ดังนี้ คำขวัญของเรา คือ

ชนชั้นคนงานคอปกขาว (white collar)ทั่วไทยและทั่วโลก จงรวมกันเข้า !

เลนิน กล่าวว่า "ไม่มีทฤษฎีปฏิวัติ ก็ไม่อาจมีการเคลื่อนไหวปฏิวัติ "
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ไม่มีทฤษฎีปฏิวัติ ก็ไม่อาจมีพรรค(การเมือง)ที่ปฏิวัติ
มีแต่พรรคปฏิวัติ ที่มีทฤษฎีปฏิวัติชี้นำ จึงสามารถเป็นพรรคการเมืองทางเลือกของประชาชนอย่างแท้จริง

ที่พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย เพลี่ยงพล้ำ เหตุสำคัญข้อหนึ่ง
คือพรรคไม่มีและไม่สามารถใช้ทฤษฎีปฏิวัติ มาชี้นำการปฏิวัติของไทยได้อย่างถูกต้อง
นับตั้งแต่ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย พังทะลายลงจนปัจจุบันแทบไม่มีบทบาทใดๆ
ประชาชนไทยจำนวนไม่น้อย ก็ยังมีความใฝ่ฝันและเรียกร้องต้องการ พรรคที่ปฏิวัติที่สามารถเป็นทางเลือกของประชาชนได้อย่างแท้จริง

มีคนจำนวนไม่น้อย เช่น คุณสุวิทย์ วัดหนู ฯลฯ ที่ใฝ่ฝันและพยายามที่จะสร้างพรรคการเมืองทางเลือกของประชาชน
แต่ความพยายามเหล่านั้น ยังไม่สำเร็จ
เหตุสำคัญข้อหนึ่ง คือ ถึงวันนี้ ไทยยังไม่มีทฤษฎีปฏิวัติที่ถูกต้องและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง

จึงเป็นหน้าที่ของชนชั้นคนงานคอปกขาว ที่จะแสวงหาและใช้ทฤษฎีปฏิวัติอย่างถูกต้อง
ที่จะโฆษณาและเผยแพร่ทฤษฎีปฏิวัติ รวมทั้งทางออกและแนวทางนโยบายที่ถูกต้องเหมาะสมกับสังคมไทย
ที่จะรวมตัวและจัดตั้งกันขึ้น และดำเนินการต่อสู้ทางอุดมการณ์กับชนชั้นนายทุนต่อไป

โชติศักดิ์ อ่อนสูงกับข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ

ไท — Sat, 03 May 2008 05:06:16 +0700

เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2551 สนธิ ลิ้มทองกุล ได้กล่าวใน รายการยามเฝ้าแผ่นดินภาคพิเศษ ที่หอประชุมใหญ่ธรรมศาสตร์ ว่า "ทำไมมีเด็กจบจากธรรมศาสตร์ เข้าไปในโรงภาพยนตร์แล้วไม่ยอมลุกขึ้นทำความเคารพเพลงสรรเสริญพระบารมี..

..ไปรายงานตัวที่โรงพัก เพื่อนฝูงไปถือป้ายเชียร์ เป็นภาษาอังกฤษว่า “สิทธิการนั่งหรือการยืน อยู่ที่ผม ผมมีสิทธิจะนั่งหรือจะยืนก็ได้ ”

สนธิกล่าวว่า คนรุ่นใหม่ไม่เข้าใจประวัติศาสตร์ ถูกล้างสมองจากบรรดาหมอผีที่บ้าลัทธิมาร์กซ ที่อยู่ใกล้ทักษิณ ที่สอนเรื่องสถาบันกษัตริย์ว่าไม่ดี จึงมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น เป็นเรื่องผิดปกติในสังคมไทย และนี่คือเหตุหนึ่งที่พวกเขาต้องลุกขึ้นมาสู้กับระบอบทักษิณ

เด็กจบจากธรรมศาสตร์คนนั้น คือ โชติศักดิ์ อ่อนสูงและจิตรา คชเดช ผู้ต้องหาคดีหมิ่นฯ รายใหม่

นับจากนั้น คอลัมนิสต์คนสำคัญของกลุ่มผู้จัดการเช่น คำนูญ สิทธิสมาน ปานเทพ พัวพงษ์พันธ์ สุรวิชย์ วีรวรรณ ชัยอนันต์ สมุทรวานิช ฯลฯ ก็ตั้งแถว เรียงหน้ากระดาน ออกมาโจมตีกรณีโชติศักดิ์อ่อนสูงอย่างถล่มทลาย ชักลากเรื่องนี้ถึงหนังสือพิมพ์ออนไลน์ประชาไท นิตยสารและเว็บฟ้าเดียวกัน โยงถึงธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ จากนั้นก็เชื่อมไปจนถึงสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจและทักษิณ ชินวัตรในที่สุด

ประชาชนทั่วไป ฟังดูเรื่องราวการชักลากเชื่อมโยงดังกล่าว อาจรู้สึกว่า สมเหตุสมผลดี

ฟังดู มันน่าจะเป็นแผนการที่มุ่งร้ายต่อสถาบันฯ

มันเป็นแผนการร้ายจริงๆ ทั้งเป็นแผนการร้ายเก่าแก่ ที่มีการใช้มาหลายครั้งหลายหนแล้ว ในประวัติศาสตร์การเมืองของไทยตั้งแต่เปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อพศ. 2475 เป็นต้นมา

แผนการร้ายที่ว่า คือการใช้สถาบันฯเป็นเครื่องมือ ในการทำร้ายและทำลายฝ่ายตรงกันข้ามทางการเมืองของกลุ่มตน

คือการกล่าวหาฝ่ายตรงกันข้ามทางการเมืองของกลุ่มตนว่า ไม่จงรักภักดีและทำผิดข้อหาหมิ่นสถาบันฯ

ข้อนี้ นายสุลักษณ์ ศิวรักษ์หรือส.ศิวรักษ์ ได้สังเกตุเห็นเช่นกัน เขาจึงได้กล่าวกับสำนักข่าวไอเอ็นเอ็น ว่า การกระทำดังกล่าวเป็น เกมส์การเมืองของฝ่ายที่อยู่ตรงข้ามกับรัฐ เพื่อทำให้ลดความน่าเชื่อถือและใส่ร้ายรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช นายกฯ และพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกฯ และพวกว่ามีความพยายามล้มล้างสถาบัน ซึ่งอาจมีวัตถุประสงค์ให้เกิดการปฏิวัติรัฐประหารอีกครั้ง

โชติศักดิ์เป็นนักกิจกรรมเพื่อสังคมตัวยง เป็นแกนนำกลุ่ม 19 กันยาฯต่อต้านรัฐประหาร ในขณะที่ คมช.ประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วประเทศ ส่งรถถังและทหารถือปืนไปคุมทั่วทุกมุมเมือง เขาและเพื่อนๆ เป็นคนไทยกลุ่มแรกๆที่ออกมาต่อต้านการรัฐประหาร ด้วยการใส่เสื้อดำ จัดชุมนุม ถือป้ายประท้วงที่สยามสแควร์ด้วยความกล้าหาญและสันติวิธี

เขาไม่ใช่นักการเมืองและไม่เคยมีประวัติเกี่ยวข้องกับพรรคหรือกลุ่มการเมืองใดๆ เขาเพียงเป็นคนที่รักประชาธิปไตย หวงแหนสิทธิเสรีภาพและเกลียดชังเผด็จการรัฐประหาร

ผู้คนที่รู้จักเขาและรู้เห็นการทำกิจกรรมของเขา ล้วนประจักษ์ในความจริงใจและความบริสุทธิ์ใจของเขาและเพื่อนๆ ต่อประเทศชาติและประชาชน

การพยายามเชื่อมโยงเขาและเพื่อนๆ ว่าเป็นกลุ่มเดียวกับพวกนปก. พีทีวี ทรท. หรือ พปช. เป็นการใส่ร้ายป้ายสี เป็นการใช้เขาและเพื่อนๆเป็นเหยื่อ เพื่อมุ่งร้ายต่อศัตรูทางการเมืองที่ใหญ่กว่าและเข้มแข็งกว่า

การพยายามเชื่อมโยงเรื่องของเขาและเพื่อนๆ ว่าเป็นพวกเดียวกันกับฟ้าเดียวกันและประชาไทหรือเป็นพวกมุ่งร้ายต่อสถาบันเหมือนกัน ก็เป็นการใส่ร้ายป้ายสีและเผยเจตนาร้ายต่อฟ้าเดียวกันและประชาไท ซึ่งเป็นคู่แข่งทางธุรกิจซึ่งมีแนวทางการเมืองต่างกัน

โชติศักดิ์และเพื่อนๆ เห็นว่า การไม่ยืนในขณะที่มีการเปิดเพลงสรรเสริญพระบารมีในโรงหนัง เป็นสิทธิเสรีภาพส่วนบุคคล ที่รัฐธรรมนูญได้รับรองและคุ้มครองไว้ ไม่ใช่การทำความผิดตามที่ถูกกล่าวหา บางคนอาจเห็นว่าเป็นการทำผิด แบบ"หลายคน ยลตามช่อง" เห็นต่างกัน เป็นเรื่องธรรมดา

ปัญหาว่าการกระทำของเขาเป็นความผิดหรือไม่ จึงเป็นเรื่องที่ต้องให้ศาลยุติธรรมมีคำพิพากษา จึงจะมีข้อยุติ ถึงวันนี้ เขาเพียงถูกกล่าวหา ยังไม่ถูกศาลพิพากษา เขาจึงมีสิทธิตามรัฐธรรมนูญในการที่จะได้รับการปฏิบัติจากทุกคนในฐานะเป็นผู้บริสุทธิ์

ไม่ว่าใคร ก็ไม่มีสิทธิตั้งตัวเป็นศาลเตี้ย ตัดสินปรักปรำเขาและเพื่อนๆตามอำเภอใจ เสมือนหนึ่งว่าเขาเป็นอาชญากร

เมื่อวันที่ 25 ธ.ค. 2550 ศาลยุติธรรม ได้มีคำพิพากษาในคดีหมายเลขดำที่ อ.1065/2549 และ อ.1875/2549 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1(นายสนธิ ลิ้มทองกุล) 3 ปี โดยไม่รอการลงโทษ และให้นับโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ต่อจากโทษจำคุกในคดีอาญา หมายเลขแดงที่ อ.1241/2550 ของศาลอาญาที่พิพากษาจำคุก เป็นเวลา 2 ปี โดยไม่รอลงอาญา ฐานหมิ่นประมาทนายภูมิธรรม เวชยชัย โดยคำพิพากษาได้กล่าวว่า

การที่จำเลยที่ 1 " พยายามสร้างภาพของโจทก์(พตท.ทักษิณ ชินวัตร)และผู้สนับสนุนโจทก์ ให้มีภาพยืนอยู่ตรงข้ามกับสถาบันพระมหากษัตริย์ และพยายามสร้างภาพของจำเลยกับพวกให้อิงแอบแนบชิดกับสถาบันพระมหากษัตริย์ อันเป็นสถาบันสูงสุดที่ประชาชนคนไทยทุกหมู่เหล่าต้องเทิดทูน เพื่อแสดงให้เห็นว่าโจทก์กับพวกไม่จงรักภักดี ทำตัวเสมอพระมหากษัตริย์ หรือไม่ถวายพระเกียรติพระมหากษัตริย์ เป็นการแยกประชาชนคนไทยที่จงรักภักดีบางส่วน ให้เป็นฝ่ายตรงข้ามสถาบันพระมหากษัตริย์ นับเป็นอันตราย อย่างยิ่งต่อประเทศชาติ

การที่จำเลยที่ 1 พยายามดึงสถาบันพระมหากษัตริย์อันเป็นที่เคารพ เทิดทูนสูงสุดของประชาชนทุกหมู่เหล่า มาเป็นเครื่องมือในการกำจัดโจทก์กับพวกในทางการเมือง ในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข พฤติการณ์แห่งคดีมีลักษณะร้ายแรง.."

ดูคำพิพากษาย่อได้ที่ ประชาไท

นับจากวันพิพากษาดังกล่าว เวลาเพิ่งผ่านไปเพียง 4 เดือน สนธิ ลิ้มทองกุลและพรรคพวกของเขาที่กลุ่มผู้จัดการ ก็หลงลืมเนื้อหาสาระของคำพิพากษาเสียสิ้น เริ่มร่ายรำกระบวนท่าเดิมๆ อีกแล้ว

หรือพวกเขาไม่เชื่อจริงๆว่า

ฟ้าย่อมทรงความยุติธรรม คนที่ละเมิดต่อฟ้า ย่อมได้รับโทษ

วิจารณ์บทความเรื่อง ไปให้ไกลกว่า ‘xxx กระปุก’

ไท — Mon, 31 Mar 2008 03:21:21 +0700

สืบเนื่องจากกระทู้เรื่อง ปรเมศวร์ มินศิริ & บริษัท บัณฑิต เซ็นเตอร์ จำกัด : ผู้ดี (จอมปลอม) หรือปีศาจ (ในคราบนักบุญ) ? ต่อมา คุณกานต์ ยืนยงได้ออกบทความเรื่องไปให้ไกลกว่าxxx กระปุก ที่เว็บประชาไท ที่นำมาสู่การวิจารณ์ครั้งนี้

1. บทความ: ไปให้ไกลกว่า ‘xxx กระปุก’ มีข้อความยืดยาวถึง 3 หน้าพร้อมเชิงอรรถท้ายบทความอีก 18 หัวข้อ ดูน่าเชื่อถือ ดูเป็นงานวิชาการ เป็นการเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เล่าเรื่องข้อกล่าวหาและคำตอบของปรเมศวร์ สาระสำคัญของบทความที่เสนอใหม่ มี 2 ข้อ คือ

1. เรื่องนี้ เป็นการใช้มาตรฐานทางศีลธรรมอย่างเลือกที่รักมักที่ชัง โดยเปรียบเทียบกับกรณี"ซ้อเจ็ด"ของผู้จัดการออนไลน์
2. เรื่อง blackhat และ spamdexing ขึ้นอยู่กับการตัดสินของ Google ไม่ได้อยู่ที่ความเห็นของใคร

รวมความคือ เรื่องศีลธรรม ก็ว่ากล่าวไม่ได้ เรื่อง blackhat และ spamdexing ก็ตัดสินไม่ได้

2. บทความเสนอว่า ใจกลางของการถกเถียงในเรื่องนี้คือ เรื่อง ภาระความรับผิดชอบในเชิงศีลธรรม (Moral responsibility) โดยระบุว่า มาตรฐานทางศีลธรรมเป็นเครื่องมือที่ใช้ตัดสินความถูกต้องได้ยาก เพราะขึ้นอยู่กับความเห็นและภูมิหลังของตัวบุคคล การเรียกร้องให้ปรเมศวร์แสดงความรับผิดชอบในเชิงศีลธรรม (Moral responsibility) เป็นการใช้มาตรฐานทางศีลธรรมอย่างเลือกที่รักมักที่ชัง โดยยกตัวอย่างกรณี "ซ้อเจ็ด"แห่งผู้จัดการออนไลน์ ว่า ทำไมไม่เห็นมีใครไปเรียกร้องแบบเดียวกัน

คำถามคือ เรื่องปรเมศวร์และxxx.kapook.com เป็นเรื่องภาระความรับผิดชอบในเชิงศีลธรรม จริงหรือ?

ปรเมศวร์เป็นนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บซึ่งถือเป็นบุคคลสาธารณะ เขาเคยเป็นผู้จัดการโครงการอินเตอร์เน็ตสีขาวเพื่อเยาวชน(เขาเพิ่งมาแถลงว่าลาออกมา 5 ปีกว่าแล้ว แต่ยังมีข้อความในหน้าแรก
ของเว็บโครงการฯซึ่งเขาและทีมงานกะปุกเป็นผู้ดูแล ว่าเขาเป็นผู้จัดการโครงการฯอยู่จนถึงวันนี้ )
เขาเป็นคนจัดทำโครงการปลาวาฬเบราเซอร์ ซึ่งมีสโลแกนว่า “ท่องเน็ตปลอดภัย ห่วงใยเยาวชน” (โดยได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงศึกษาธิการ, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สสส. และ สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย)เขายังเป็นเจ้าของบริษัท บัณฑิต เซ็นเตอร์ จำกัด ซึ่งเป็นเจ้าของเว็บ kapook.com ซึ่งเป็นเว็บท่าที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับ 2 ของเมืองไทย

เมื่อเริ่มมีข่าวเรื่องปรเมศวร์กับxxx.kapook.com ออกมา ชาวเว็บตั้งคำถามแรกว่า การที่เขาไปทำเรื่อง xxx ในตำแหน่งหน้าที่ส่วนตัว เป็นเรื่องที่ขัดแย้ง( conflict of interest )กับการทำหน้าที่ของเขาในตำแหน่งนายกสมาคมเว็บและผู้จัดการโครงการอินเตอร์เน็ตสีขาวเพื่อเยาวชนซึ่งเป็นเรื่องส่วนรวม หรือไม่?

ในเว็บอารยชน ก็มีกระทู้ตั้งคำถามตั้งแต่แรกว่า ปรเมศวร์ มินศิริ & บริษัท บัณฑิต เซ็นเตอร์ จำกัด เป็น ผู้ดี (จอมปลอม) หรือเป็นปีศาจ (ในคราบนักบุญ) ?

เรื่อง conflict of interest เป็นเรื่องศีลธรรม ตรงไหน?
ไม่ใช่เรื่องศีลธรรม มันเป็นเรื่องหลักการทั่วไปของธรรมาภิบาลและบรรษัทภิบาลต่างหากเล่า

ชาวเว็บตั้งคำถามต่อมาว่า เว็บ kapook.com เป็นเว็บท่าอันดับ 2 ของเมืองไทยได้รับความนิยมจากเยาวชนอย่างสูง การเอาเนื้อหาและเรื่อ xxx มาลง หวังเพิ่มปริมาณคนเข้าเยี่ยมชม เพื่อค่าโฆษณาที่มากขึ้น เป็นการดำเนินธุรกิจโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมไทย(Corporat Social Responsibility) หรือไม่ ?

เรื่องความรับผิดชอบของธุรกิจ(โดยเฉพาะขนาดใหญ่)ต่อสังคม(Social responsibility) มันเป็นเรื่องศีลธรรม ตรงไหน?
ไม่ใช่เรื่องศีลธรรม มันเป็นเรื่องหลักการทั่วไปของธรรมาภิบาลและบรรษัทภิบาลต่างหากเล่า

เรื่องธรรมาภิบาล บรรษัทภิบาล ความรับผิดชอบต่อสังคม รวมถึงเรื่องการมีส่วนร่วมและการตรวจสอบโดยตรงจากประชาชน เป็นกระแสใหม่และใหญ่ของโลก ปรเมศวร์และกะปุก ไม่ได้ตระหนักถึงกระแสนี้ เขาจึงถูกกระแสนี้ โถมเข้าสาดใส่อย่างที่เห็น

การที่บทความอธิบายว่า เรื่อง xxx.kapook.com เป็นการใช้มาตรฐานทางศีลธรรมอย่างเลือกที่รักมักที่ชัง จึงไม่ตรงกับความจริง ยิ่งนำเรื่องนี้ ไปเปรียบเทียบกับเรื่องซ้อเจ็ดแห่งผู้จัดการออนไลน์ ก็ยิ่งเป็นเรื่องผิดฝา ผิดตัว เป็นคนละเรื่อง คนละราว

เปรียบเทียบให้เห็นง่ายๆว่า (เรื่องนี้เป็นนิทานนะ ไม่ใช่เรื่องจริง )

ในหมู่บ้านหนึ่ง นายกะปุกผู้ใหญ่บ้าน ได้หลอกลวงชาวบ้าน ให้มาร่วมงานปราศัยหาเสียงของผู้สมัครสส.โดยประกาศว่า มีระบำโป๊ให้ดูฟรี เพื่อหวังให้ชาวบ้านมางานมากๆ ตนเองจะได้เงินค่าสปอนเซอร์จากผู้สมัครสส.ที่มาปราศัย ตามจำนวนหัวชาวบ้านที่มาในงานตามที่ได้ตกลงกันไว้
ชาวบ้านมางานแล้ว ปรากฎว่า มีระบำจริง แต่ไม่โป๊ดังว่า จึงประท้วงว่า นายกะปุกหลอกลวงชาวบ้าน ทำตัวไม่สมกับการเป็นผู้ใหญ่บ้าน จึงเรียกร้องให้นายกะปุกลาออกจากผู้ใหญ่บ้าน ชาวบ้านบางคนก็ว่า ผู้ใหญ่บ้าน มันบ่มีศีลธรรม

ต่อมามีนายกอไก่ ไปชี้แจงกับชาวบ้านว่า ที่ชาวบ้านบางคน กล่าวหานายกะปุกผู้ใหญ่บ้าน ว่าไม่มีศีลธรรมนั้น ใช้ไม่ได้ เลือกที่รักมักที่ชังเพราะศีลธรรมของแต่ละคน มีมาตราฐานไม่เหมือนกันหรือไม่เท่ากัน เป็นเรื่องส่วนบุคคล และถ้าจะไล่นายกะปุกผู้ใหญ่บ้านเพราะเหตุนี้ ชาวบ้านก็ควรต้องไปไล่เจ้าซ้อเจ้ด คนชอบจัดระบำโป๊ ที่อยู่ในหมู่บ้านถัดไปด้วย เพราะไม่มีศีลธรรมเช่นเดียวกัน

ลองคิดดูว่า เหตุผลของนายกอไก่ เช่นนี้ ใช้ได้ไหม? ประหลาดไหม?

คนปกติทั่วไปเขาคิดเช่นนี้ กันไหม?

ชาวบ้านเขาจะตอบ นายกอไก่ว่าอย่างไร?

ชาวบ้านเขาว่า "นั่นมันเหตุผลของเอ็ง ข้าฟังไม่เข้าใจ พวกข้าเห็นว่า นายกะปุก หลอกลวงชาวบ้าน สมควรขับไล่ พวกข้าก็ขับไล่ เอ็งนอกจากไม่มาช่วยพวกข้าแล้ว ยังมาแก้ต่างให้นายกะปุก เอ็งเป็นพวกมันหรือไร จึงร้อนรนออกมาช่วยมัน ?........"
ขอจบดีกว่า ขืนเล่าต่อ จะยุ่งกันใหญ่

กล่าวโดยสรุป สังคมไทยและชาวเว็บไทย มีชอบธรรมอย่างเต็มที่ ในการเรียกร้องให้นายปรเมศวร์และเว็บกะปุก ดำเนินงานอย่างมีความรับผิดชอบต่อสังคม ไม่ใช่ว่าทำทุกอย่างเพียงเพื่อเงินและกำไร โดยไม่คำนึงถึงผลร้ายและความเสียหายต่อสังคมไทย

3. ที่ว่า เรื่อง blackhat และ spamdexing เป็นเรื่องซับซ้อน คำก็ซับซ้อน สองคำก็ซับซ้อน ผลสุดท้าย ก็เพื่อจะชักนำไปสู่ข้อสรุปว่า ใครๆก็ตัดสินไม่ได้ ว่าสิ่งที่ xxx.kapook.com ทำไปนั้น เป็น blackhat SEO และ spamdexing หรือไม่?

จริงอยู่ ที่การวินิจฉัยของกูเกิ้ล ย่อมมีน้ำหนักมากเป็นพิเศษด้วยเหตุว่ากูเกิ้ลเป็นเว็บค้นหา(search engine)ที่ครองส่วนแบ่งตลาดมากกว่าร้อยละ 80 ของเมืองไทย ทั้งเมื่อวินิจฉัยแล้ว ก็สามารถ ลดอันดับหรือ blockเว็บนั้นได้ทันที

แต่ชาวเว็บทั่วไปที่สนใจและได้ศึกษาเรื่อง blackhat และ spamdexing ก็สามารถวินิจฉัยตัดสินด้วยตนเองได้ เพราะเรื่องนี้ มันไม่ได้ยากและซับซ้อนอะไร เหมือนดังที่บทความว่าไว้ ทั้งเมื่อชาวเว็บคนใด เห็นว่าเว็บใด ทำblackhat SEO หรือ spamdexing ก็สามารถรายงานร้องเรียนไปที่กูเกิ้ลได้

การทำ blackhat SEO หรือ spamindex นี้ ในวงการเว็บถือกันว่า เป็นการหลอกลวงหรือเป็นการทำธุรกิจโดยใช้วิธีสกปรกอย่างหนึ่ง เป็นขยะในวงการ ทำให้ผู้ใช้เว็บทั่วไปเสียเวลา ได้ข้อมูลไม่ตรงกับที่ต้องการและเป็นอันตรายอย่างยิ่ง ต่อความเชื่อมั่นของตลาดและวงการธุรกิจโฆษณา
บนเว็บ ซึ่งเป็นแหล่งรายได้หลักสำคัญของเว็บทั่วไป ดังนั้น เรื่องนี้จึงเป็นผลประโยชน์ร่วมกันของคนในวงการเว็บ ที่ควรต้องคอยดูแล ปัดกวาดขยะในบ้านของตัวอยู่เสมอ

เรื่อง xxx.kapook.com ทำ blackhat และ spamdexing หรือไม่ คงเป็นเรื่องที่บลอกเกอร์จำนวนมากวิจารณ์ปรเมศวร์และทีมงานกะปุกต่อไปและคงเป็นเรื่องที่เป็นตำนานในวงการเว็บและไอทีเมืองไทยไปอีกนาน

ที่ชาวเว็บจำนวนมากไม่พอใจปรเมศวร์และทีมงานกะปุก ที่สำคัญอีกข้อหนึ่ง คือ ท่าทีของปรเมศวร์และทีมงานกะปุกต่อเรื่องที่เกิดขึ้น

คนที่ทำผิด เมื่อสำนึกผิด กล่าวขอโทษ คนที่มีใจเมตตา ย่อมให้อภัย แต่ที่คุณทรงวุฒิ รงควงศ์ ได้ว่าไว้ในเรื่อง kapook ยอมรับผิดจริงเหรอครับ? โดยยืนยันว่า การแถลงการณ์ครั้งนี้ ไม่มีประโยคไหนที่ปรเมศวร์และทีมงานยอมรับว่า กระปุกทำเว็บโป๊จริง หรือกระปุกทำ Blackhat SEO เลย นอกจากนั้นทีมงานของกะปุกยังด่าบลอกเกอร์ที่เขียนเรื่องนี้ว่า "ขี้อิจฉาอยากเด่น อยากดัง" และยังว่าถ้ายอดโฆษณาของ kapook.com ลดลงใครจะรับผิดชอบ ?

ท่าทีเช่นนี้ ย่อมทำให้คนจำนวนมากไม่พอใจ ดังที่ khun_aut ได้กล่าวไว้ในเรื่อง กรณี xxx-Kapook … แอนด์ เดอะ เกรียนเทพ ! ว่า ถ้ายังขืนดึงดัน คุณปรเมศวร์ คงแปลงร่างเป็น “เกรียน lnw” เพราะ คุณปรเมศวร์ ไม่ใช่ Newbie … ไม่ใช่ Noob … และ ไม่ใช่ “Ordinary เกรียน” ”

4.ทำไมจึงว่า บทความนี้สนับสนุนปรเมศวร์และกะปุก ?
แม้บทความนี้ ไม่มีข้อความใดระบุว่าสนับสนุนปรเมศวร์และกะปุก แต่บทความนี้

-ได้แสดงความเข้าอกเข้าใจ และเห็นอกเห็นใจปรเมศวร์และกะปุก

-อธิบายแก้ต่างให้เสร็จสรรพ

-ไม่มีแม้เพียงคำเดียวที่จะว่า ปรเมศวร์และกะปุกทำไม่ถูกหรือไม่ควร
-ยกย่องชมเชยปรเมศวร์ว่าได้แสดงความรับผิดชอบด้วยการลาออกจากนายกสมาคมฯรวมทั้ง
เชื่อมั่นและแสดงออกถึงเสรีภาพในการสื่อสาร (Free speech) และการโต้แย้งชี้แจงอย่างเสรี
-แสดงตัวอย่างข้อความที่เป็นxและถ่อยสถุลจากงานของซ้อเจ็ด มาเปรียบเทียบ ลดน้ำหนักของเรื่องนี้ลงมา

โดยภาพรวม บทความนี้ จึงมีผลเป็นการแก้ต่างให้ปรเมศวร์และกะปุก ซึ่งก็คือการช่วยเหลือสนับสนุนปรเมศวร์และกะปุกนั่นเอง

บทความนี้ ยังแสดงความเสียอก เสียใจกับการนำเรื่องนี้ไปเปรียบเทียบกับเรื่องอื่น แล้วรู้สึกว่า เป็นการปฏิบัติอย่างเลือกที่รัก มักที่ชัง ทั้งๆที่ธรรมชาติของเรื่องที่เอามาเปรียบเทียบ มันแตกต่างกันมาก จึงเป็นธรรมดาที่ผล ความรู้สึกและท่าทีของผู้คน ย่อมแตกต่างกันออกไป

ถ้าเสียใจกับความแตกต่างและการเลือกที่รักมักที่ชังแบบที่ยกตัวอย่างมา สังคมไทยก็คงมีเรื่องให้ผู้เขียนได้เสียใจอีกสารพัดเรื่อง

วิวาทะเรื่องปลื้มกับรสนา

ไท — Fri, 14 Mar 2008 16:13:56 +0700

ข้อเขียนจาก คอลัมน์ Anchorman โดย ม.ล.ณัฐกรณ์ เทวกุล หน้า 11 หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ฉบับวันที่ 13 มีนาคม 2551
เรื่อง Rosana Tositrakul, are you kidding me ?

Rosana Tositrakul, are you kidding me ?

ผมเคยเชื่อว่า กรุงเทพ เป็นจังหวัดที่มีอัตราส่วนของผู้ที่มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งที่มีการศึกษาและความรับรู้ทางการเมืองต่อผู้ที่ไม่สนใจเรื่องการเมืองสูงที่สุดในประเทศ แต่อัตราส่วนนี้ อาจไม่สูงเสียแล้ว หากดูจากผลเลือกตั้งวุฒิสมาชิกที่ผ่านมา

นอกเหนือจากเป็นเมืองที่เชื่อกันว่า มีผู้ลงคะแนนที่ “ฉลาด” ในเรื่องการเมืองอยู่เป็นจำนวนมาก กรุงเทพอาจไม่ต่างไปจาก เวเนซุเอลา เกาหลีเหนือ คิวบา โบลิเวีย และประเทศที่เป็น “ซ้าย” ในโลกนี้เมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่ว่า รสนา โตสิตระกูล นักเคลื่อนไหวทางสังคม และผู้อ้างว่าเป็นตัวแทนของผู้บริโภค ได้ชัยชนะด้วยคะแนนเสียง 743,397 คะแนน หรือ 49.78% ของผู้มีสิทธิออกเสียง ในการเลือกตั้งวุฒิสมาชิกครั้งแรก ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับนี้

การที่กรุงเทพเลือกวุฒิสมาชิกได้เพียงคนเดียว ทำให้การเลือกตั้งครั้งนี้มีความสำคัญกว่าการเลือกตั้งครั้งก่อน ๆ เพราะผู้ที่ชนะการเลือกตั้งจะได้เป็นตัวแทนเพียงหนึ่งเดียวของคนกรุงเทพในสภาสูงที่ทรงอิทธิพล

ทำไม ผลการเลือกตั้งครั้งนี้ จึงเป็นเรื่องน่าเศร้า

อนุสรณ์ ธรรมใจ เป็นตัวแทนของชนชั้น นักลงทุน และค่านิยมเศรษฐกิจเสรี ขณะที่ นิติพงษ์ ห่อนาค เป็นตัวแทนของชุมชนศิลปะและการบันเทิง เช่นเดียวกับ มานิต วิทยาเต็ม ในฐานะอดีต ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ก็เป็นตัวแทนของข้าราชการที่มีประสบการณ์ ในฝ่ายกฎหมาย และยังมีอีกหลาย ๆ คน ที่มีประสบการณ์และความสำเร็จ ที่โดดเด่น

แทนที่จะได้คนเหล่านี้เป็นตัวแทน เรากลับได้ ใครบางคน ซึ่งเชื่อได้ว่า จะขัดขวาง กฎหมายที่สนับสนุนการลงทุน และธุรกิจ สร้างความปั่นป่วนให้เกิดขึ้นในกระบวนการเปลี่ยนแปลงสถาบัน คอยจ้องจับผิด คนที่มีเหตุผล ที่เพียงแต่ ทำงานหาเลี้ยงชีพ คนที่เป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจจริง ที่พยายามสร้างความเติบโตทางเศรษฐกิจให้กับประเทศนี้

รสนา คือ คนที่สร้างความตกต่ำให้กับ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) หนึ่งในบริษัทคนไทยที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด และเป็นความภาคภูมิใจของชุมชนนักลงทุนในประเทศนี้ บทบาทของเธอในการทำให้แผนการเข้าตลาดหลักทรัพย์ของ กฟผ. ต้องเป็นโมฆะ ก็ชี้ชัดว่า เธอยืนอยู่ตรงไหน บนเส้นทางการพัฒนาและเศรษฐกิจ

นอกไปจากพฤติกรรมที่ไม่อาจให้อภัยได้ 2 เรื่องนี้แล้ว ยังมีอีกหลาย ๆ เรื่อง การแสดงบทบาทผู้นำ ขบวนการผู้บริโภค ในนามขององค์กรต่าง ๆ ที่ผู้บริโภคไม่เคยมีโอกาสเข้าไปร่วมกำหนดนโยบายขององค์กรเหล่านี้ ทำให้รสนามีชื่อเสียง ขึ้นมาว่า เป็นผู้เสียสละเวลาส่วนตัวเพื่อประโยชน์ส่วนรวม ทั้ง ๆ ที่ แท้จริงแล้ว คะแนนนิยมที่เธอได้ มาจาก การวิพากษ์ วิจารณ์นักลงทุน และการทำให้เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อ้างว่า เป็นความเสียหายของผู้บริโภค เป็นภาระของศาล

ไม่มีอะไรน่ารังเกียจไปกว่านี้อีกแล้ว ... อย่าฟ้องผม ผมรู้ว่า นั่นเป็นสิ่งที่คุณคิดจะทำอยู่

ย้อนไปดูผลเลือกตั้ง ส.ว. ก่อนการรัฐประหาร รสนาชนะด้วยคะแนน 118,332 เสียง เป็นที่ 4 รองจาก นิติภูมิ นวรัตน์ สมัคร สุนทรเวช และกล้าณรงค์ จันทิก ดูจากผลการเลือกตั้งเหล่านี้ ยิ่งทำให้ผมต้องกลับมาใคร่ครวญ ถึงแนวโน้ม ที่สังคมไทยจะก้าวไปทาง “ซ้าย” มากขึ้น

รสนาไม่ควรเป็นตัวแทนของใครที่เข้าใจคุณค่าของตลาดเสรี และลัทธิทุนนิยม เธอไม่ควรเป็นตัวแทนของนครที่พยายามจะเป็นศูนย์กลางการลงทุนของเอเชีย ถ้าจะมีที่ไหนที่คู่ควรให้เธอเป็นตัวแทน ผมนึกถึง เปียงยาง คาราคัส หรือฮาวานา ที่ซึ่งเธอจะได้เข้าพวกกับสาวกราอูลหรือแม้กระทั่ง ซูเคร หรือ ลาปาซ (เมืองหลวงของโบลิเวีย) ซึ่งเธอจะได้สวมชุดพื้นเมืองเต้นรำกับ อีโว โมลาเรซ (ประธานาธิบดีโบลิเวีย)

อย่างไรก็ตาม ผมยังมีความหวังกับคนกรุงเทพว่า ในการเลือกตั้งครั้งต่อไป ผู้มีสิทธิลงคะแนน ที่ “ฉลาด” และพลังเงียบ ที่เข้าไม่ถึงข้อมูลข่าวสาร จะเลือกคนที่สนับสนุนความเติบโต และความก้าวหน้า มากกว่า คนที่นิยมความตกต่ำ และความชะงักงัน

ผมยังหวังว่า คนกรุงเทพจะเลือกผู้ที่มีความเข้าใจว่า การเป็นเอ็นจีโอ ปีกซ้ายที่ใช้วิธีกระจายรายได้ ด้วยการโค่นเสาหลักของระบบทุนนิยม ไม่มีวันที่จะนำผลประโยชน์ที่แท้จริงมาสู้ผู้บริโภคได้ การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แสดงให้เห็นว่า คนกรุงเทพต้องปรับวิธีคิดในเรื่องการเลือกตั้งอีกมาก

************************

ข้อเขียนจาก คอลัมน์ Guest column โดย รสนา โตสิตระกูล หน้า 11 หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ฉบับวันที่ 13 มีนาคม 2551
เรื่อง M.L. Nattakorn Devakula, who's kidding whom ?

M.L. Nattakorn Devakula, who's kidding whom ?

คนกรุงเทพส่วนใหญ่ สนับสนุนระบอบประชาธิปไตย เสรีนิยม และระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรี พวกเขารักความเป็นธรรม และเกลียดคอร์รัปชั่น การผูกขาดที่ไม่ยุติธรรม และการตลบตะแลง ปลิ้นปล้อน สิ่งเหล่านี้ไม่เคยเปลี่ยน และไม่ได้ทำให้ เขาเป็น “ฝ่ายซ้าย” อย่างที่คุณกล่าวหา คนที่มองว่านิสัยเช่นนี้เป็นพวกฝ่ายซ้าย ก็มีแต่ พวกขวาสุดโต่งเท่านั้น

คนกรุงเทพรู้ดีว่า ดิฉันไม่ได้ต่อต้าน ระบบตลาดเสรีที่เป็นธรรม สิ่งที่พวกเขาและดิฉันรับไม่ได้คือ ความไร้ธรรมมาภิบาล ในการบริหาร และการแปรรูปรัฐวิสาหกิจที่ไม่โปร่งใส

กฟผ. มีสินทรัพย์มูลค่าสุทธิ สูงถึง 3.8 แสนล้านบาท แต่รัฐบาลพยายามขายทรัพย์สินเหล่านี้ ผ่านการขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ ด้วยมูลค่าเพียง 20,000 ล้านบาท

ปตท. เข้าตลาดหลักทรัพย์อย่างรีบเร่ง ก่อนที่จะมีการขายหุ้น คณะรัฐมนตรีมีมติว่า ท่อส่งก๊าซ ยังคงเป็นสมบัติของรัฐ และจะตั้งคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานขึ้นมาควบคุม เพื่อดูแลผู้บริโภค มติ ครม. นี้ มีอยู่ในหนังสือชี้ชวน การเสนอขายหุ้น ปตท. อีก 1 ปีต่อมา รัฐบาลทักษิณ ยกเลิกมติ ครม. นี้ ทำให้ ปตท. ได้ครอบครองทรัพย์สมบัติ ของชาติ นักลงทุนที่เป็นใจเป็นธรรม จะเห็นด้วยว่า นี่คือ การขโมย ในรูปแบบหนึ่ง

ในการต่อสู้คดี คอร์รัปชั่นทางนโยบาย ดิฉันไม่เคยใช้การประท้วงบนท้องถนน มีแต่พึ่งพาศาลยุติธรรม ให้วินิจฉัยตาม สิทธิตามกฎหมายและความชอบธรรม ในฐานะพลเมืองผู้เสียภาษีและสำนึกในหน้าที่ของตนเอง ดิฉันขอถามคุณว่า ความพยายามเรียกร้องเอาทรัพย์สินสาธารณะคืนมานั้น เป็นการบ่อนทำลายพื้นฐานของเศรษฐกิจ หรือว่า เป็นการสร้างเสริม หลักธรรมภิบาล หลักแห่งกฎหมาย และความมีเสถียรภาพในระยะยาวกันแน่

เมื่อเร็ว ๆ นี้ นักการธนาคารที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่ง ได้กล่าวว่า ประเทศไทยไม่ได้มีแค่ ตลาดหุ้น และอนาคตของชาติ ไม่ได้ขึ้นอยู่แต่กับ จีดีพี (ผลผลิตมวลรวมภายในประเทศ) เท่านั้น

คุณพ่อของคุณ อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุล ได้พูดถึง ข้อบกพร่องของ การพัฒนา เศรษฐกิจ โดยไม่ระมัดระวัง เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2549 ว่า “ตลาดเสรีที่ปราศจากความพอเพียง จะไปไม่รอด คนบางคนเดินตามทฤษฎีตะวันตก และมองว่า ความคิดเรื่องความพอเพียง เป็นอุปสรรคต่อความเติบโตของเศรษฐกิจ - ซึ่งไม่จริง- ในทางตรงกันข้าม ปรัชญาความพอเพียง สร้างสมดุลของการเติบโต ทำให้การเติบโตยั่งยืน และเป็นหลัก ประกันความผาสุกของประชาชน และปกป้องสิ่งแวดล้อม”

สิ่งเหล่านี้ ไม่ต่างไปจากจุดยืนในเรื่องเศรษฐกิจของดิฉัน พูดให้ชัดก็คือ ดิฉันเห็นด้วยกับวิสัยทัศน์ของ ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ อดีตผู้ว่าการ ธปท.อีกท่านหนึ่ง ซึ่งหวังที่จะเห็นระบบทุนนิยมเสรี ทำงานควบคู่ไปกับความพยายามอย่างจริงจัง ในการกระจายความมั่งคั่ง ให้เป็นประโยชน์ต่อประชาชนมากกว่า 70% ที่เป็นคนยากจน

ความคิดแบบนี้หรือ ที่เรียกว่า คิดแบบเปียงยางหรือฮาวานา ที่คุณโจมตีดิฉัน ประเทศอื่น ๆ ต่างก็มีระบบเศรษฐกิจในแบบของตน ซึ่งดิฉันยอมรับว่า ไม่สามารถอธิบายในรายละเอียดได้ แต่เราไม่ควรพูดถึงประเทศอื่นในทาง ดูถูก เหยียดหยาม เราควรเปิดใจกว้าง เพื่อนำไปสู่การเคารพในความแตกต่างทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม ซึ่งอาจจะชักนำพวกเขาให้พัฒนาระบบเศรษฐกิจที่ใช้อยู่ให้ดีขึ้น เหมือนกับประเทศของเราที่ได้พัฒนาระบบเศรษฐกิจ ที่สอดคล้อง กับค่านิยมทางสังคมและวัฒนธรรมของเรา

มันไม่สำคัญหรอกที่จุดยืนทางการเมืองและเศรษฐกิจของดิฉันจะเหมือน กับประเทศอื่นหรือไม่ ดิฉันเชื่อว่า มันเป็น จุดยืนเดียวกับคนกรุงเทพที่ลงคะแนนให้ดิฉัน

คุณเป็นคนหนุ่มที่มีการศึกษาดี ถ้าคุณจะลองมองสิ่งต่าง ๆ จากมุมมองของคนอื่นบ้าง คุณอาจจะรู้จักกรุงเทพได้ดีขึ้น และมันจะช่วยเยียวยาอาการอกหักทางการเมืองได้บ้าง

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณดูหมิ่นดิฉันผ่านคอลัมน์นี้ แน่นอนว่า ดิฉันมีสิทธิที่จะปกป้องชื่อเสียงของตัวเอง โดยการฟ้องคุณ ในข้อหาหมิ่นประมาท แต่ดิฉันเป็นคนไทยที่ได้รับการอบรมสั่งสอนด้วยคำสอนของขงจื๊อ ดิฉันระลึกถึงพระคุณของ บรรพบุรุษของคุณ สมเด็จกรมพระยา เทวะวงศ์ วโรปการณ์ และ สมเด็จกรมพระยา เทวะวงศ์ วโรทัย อดีตรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ ผู้เป็นแนวหน้าของชนชั้นนำแห่งสังคมไทย ในการปลดแอกสยามจากสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรม ที่เจ้าอาณานิคมตะวันตกใช้เป็นเครื่องมือในการควบคุมเศรษฐกิจ และระบบศาลไทย ตลอดรัชสมัยรัชกาลที่ 4 ที่ 5 และที่ 6 ทำให้ดิฉันอดกลั้นที่จะไม่ทำสิ่งใด ๆ อันจะทำความเสียหายต่อตระกูลที่โดดเด่น ซึ่งได้ทำคุณประโยชน์ให้ประเทศไทยเป็นอย่างมาก

ดิฉันอยากแนะนำคุณว่า ก่อนจะแสดงความคิดเห็นใด ๆ ควรคิดให้ถี่ถ้วนและปรึกษาหารือกับคนอื่นให้มากกว่านี้ โดยเฉพะอย่างยิ่ง ถ้าคุณจะแสดงการดูหมิ่นดูแคลนต่อคำพิพากษาของศาลปกครอง ต่อการลงคะแนนของเพื่อนชาวกรุงเทพของคุณ และต่อประชาชนของประเทศอื่น ๆ

ส่วนตัวดิฉันเองนั้น หลังจากทำงานสาธารณะมา 30 ปี ดิฉันมีจุดยืนที่มั่นคงในสังคม และมีความอดทนพอที่จะค้นหาสาระในข้อเขียนของคุณให้เจอ

ที่มา: นสพ.ผู้จัดการออนไลน์ 13 มีนาคม 2551 - http://www.manager.co.th/Politics/ViewNews.aspx?NewsID=9510000031147
แปลจาก: Left, right... marching with the times, Bangkok Post, March 13, 2008 - http://www.bangkokpost.com/News/13Mar2008_news95.php (ลิงก์หมดอายุแล้ว อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษได้ที่นี่)
อีกสำนวนแปลโดย นสพ.มติชน 13 มีนาคม 2551 - http://www.matichon.co.th/news_detail.php?id=23412&catid=1

ความเห็น

1. MiniSiam

“ คุณรสนา เป็นคนแรงเหลือเชื่อเนอะ อย่างกะกระจกกระเด้งปึ๋ง ไม่ absorb ให้นุ่มนวลลงมั่งเลย น่ากลัว ๆ ”

2. SS

“ ผมรู้สึกว่าคนโง่แล้วอวดฉลาด กร่างไปแบบโง่ ๆ เข้าใจทุนนิยมแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ
งมงายในวิชาเรียน แต่ไม่มีปัญญาดูรายละเอียด ด่าคนไปวัน ๆ
โดยเฉพาะด่าผู้หญิงหรือพูดแบบไม่เห็นค่า
กล่าวหาคนอื่นในประเด็นที่เขา ก็ตอบกัน ไปหมดแล้วในเน็ต
แต่มั่นใจในปัญญาหางอึ่งของตนมากจนไม่แม้แต่จะ google ดูถึงข้อมูลทั้งเรื่อง กฟผ. หรือ ปตท.
แต่ตัวเองก็ไม่ได้ทำอะไรให้แผ่นดินสูงขึ้นมาทั้ง ๆ ที่ทำได้

ผมว่าคนประเภทนี้เนี้ยน่าจะเด้งปึ๊งไปให้ไกลกว่าเวียดนามอีก
ให้ตกทะเลไปเลย หรือจริง ๆ ที่รสนาน่าจะเป็นไม้ตีหมา ตีมันให้หายโง่เสียเลย
ผมรู้สึกว่าที่พี่รสนาตอบเนี้ยมันนุ่มนวลเกินไปด้วยซ้ำ

คนที่เป็นตัวแทนของพวกกร่างแต่โง่ดักดาน แล้วอยู่ในความสนใจของสังคมว่าเป็นคนฉลาดเนี้ย เป็นพิษกับสังคมที่สุด ”

3. ศรศิลป์

“ ผมได้ข้อคิดสอง-สามประการจากการอ่านงานเขียนของสองคนนี้

ประการแรก ปลื้ม ได้เปิดเผยตัวตนแท้จริง (ที่ซ่อนอยู่ใต้รูปลักษณ์ของคนหนุ่มหัวใหม่) ของเขาว่า เขาเป็นไม่ได้แม้กระทั่งแค่เพียงตัวแทนความคิดของทุนนิยมปฏิรูป เขาเป็นได้แค่เพียงตัวแทนความคิดของ พวกนีโอคอน-เสรีนิยมใหม่ อันเป็นปีกขวาสุดของทุนนิยมโลกในปัจจุบัน ในสายตาของคนประเภทนี้ คนแบบคุณรสนาก็กลายเป็นพวกคอมฯ คิวบาหรือเกาหลีเหนือไปเลย

ประการที่สอง ความคมคายและตรงไปตรงมาในการโต้แย้งทางความคิดของรสนาเปล่งประกายขึ้นทุกขณะ แต่ก็ไม่เท่ากับจุดยืนที่แจ่มชัดขึ้นทุกวันบนเส้นทางการพิทักษ์ผลประโยชน์ของปวงชนไทยสำหรับส่วนตัวผมแล้ว การโต้ตอบนี้ค่อนข้างสุภาพและนุ่มนวลด้วยความระมัดระวังอย่างสูง

ประการที่สาม มีคนโง่เขลาจำนวนไม่น้อยแม้ในหมู่ปัญญาชนไทยที่คิดว่า ระบบทุนแบบ ฉันทามติวอชิงตัน หรือ ระเบียบโลกใหม่ ตามโลกทรรศน์แบบ เสรีนิยมใหม่ เหมาะสมและจะสามารถนำพาสังคมไทยไปสู่ความรุ่งเรืองไพบูลย์ คนเหล่านี้แหละ ซึ่งมีไม่น้อยที่หลงไหลอุทิศตนรับใช้ ขบวนอภิชนทุนกาฝากทักกี้ โดยมิได้รับค่าตอบแทนดัง พวกนักการเมืองตลกหลังคารถ หรือ พวกนักสู้พีทีวี.-นปก. ด้วยแรงเพ้อฝันว่าขบวนอภิชนทักกี้อันเป็นแนวร่วมของกลุ่มทุนใหญ่หลายกลุ่ม จะนำพาสังคมไทยไปสู่ความก้าวหน้าดังสังคมยุโรปตะวันตก ”

4. สหายสิกขา

“ รสนาไม่ใช่ซ้าย (เธอเป็นพุทธ) แต่วิชาชีพของเธอหล่อหลอมให้คิดคล้าย ๆ แบบนั้น คุณปลื้มวิพากษ์แบบนั้นตีขลุมเหมารวมไปหน่อย ยิ่งไปกว่านั้นความเป็นซ้ายไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร ความเป็นซ้ายทำให้มองมนุษย์แบบเป็นมนุษย์มากยิ่งขึ้น และหันหลังกลับมาดูคนที่ถูกระบบตลาดรังแกเอาบ้าง

ผมคิดว่าการเมืองไทยในทศวรรษหน้า ก็เหมือนกับในอดีตที่ผ่าน ๆ มา คือผู้นำที่จะขึ้นมาได้ต้องรู้จัก “หลอมรวมทัศนะ” ที่แตกต่างหลากหลายของคนในชาติ เช่นที่ในอดีตที่ ผี สามารถรวมกับพุทธ และพราหมณ์

หรือยุคถัดมาที่ขุนนาง ไพร่ และกษัตริย์ก็ร่วมมือกัน ตีฝ่าวงล้อมจักรวรรดินิยมอัสดงคตที่เป็นผู้ล่าอาณานิคม ทั่วโลกไปได้

หรือเมื่อไม่นานนี้ “ปีกขวา” ปฏิรูป ก็เรียนรู้อุดมการณ์ฝ่ายซ้าย เพื่อยุติสงครามกลางเมือง ระหว่างรัฐไทย และ พคท. ที่คร่าชีวิตผู้คนโดยไม่จำเป็น

ความแตกต่างหลากหลายไม่ใช่จุดด้อย หรือไม่ใช่ข้อเสียหาย แต่เป็นเส้นทางความคิด ของสิ่งมีชีวิตที่สามารถทำความเข้าใจกับธรรมชาติได้มากเท่าที่เป็นไปได้ เราควรใช้ความหลากหลายนั้นในทางที่เป็นประโยชน์มากกว่าที่จะใช้เหยียบย่ำทำลายกัน “

5. ไท

“ ผมเห็นด้วยกับข้อสังเกตุของคุณศรศิลป์ ทั้ง 3 ข้อ

ขอเพิ่มเติมว่า ที่แล้วมา รสนา ไม่ได้มีและใช้จุดยืนทางการเมืองที่ซ้ายเลย แต่เพราะ ปลื้ม เป็นพวกพวกนีโอคอน-เสรีนิยมใหม่ที่อยู่ปีกขวามาก จึงมองเห็นเป็นว่าเธอเป็นซ้าย โดยเปรียบเทียบกับตัวเอง

ที่สำคัญ คือ ปลื้ม มิได้ศึกษาและทำการบ้านเอาเสียเลย ในเรื่องที่เขาวิพากษ์วิจารย์รสนา ทั้ง ๆ ที่ข้อมูลเรื่องการแปรรูปปตท.และกฟผ.มีแพร่หลายทั่วไป

เขาใช้ “ความมั่ว-สั่ว-ชุ่ย” ด่าทอรสนาและคนกทม.ที่เลือกรสนาอย่างมักง่าย เหมือนกุ๊ยข้างถนน ไม่สมกับคนที่อยู่ในครอบครัวชั้นสูงและมีการศึกษาถึงขนาดนั้น นับว่าเสียสกุลรุนชาติและเป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง ที่ชี้ให้เห็นว่า

การศึกษาแบบตะวันตก ไม่แน่นักว่าจะทำให้คนกลายเป็นบัณฑิต

“คนมิใช่ทั้งสุนัขหรืออาชา ที่ต้องมีพันธุ์ดี จึงจะนับว่าดี คน ๆ หนึ่ง จะเป็นเช่นใด ท้ายที่สุดแล้ว อยู่ที่การตัดสินใจของเขาเอง” (โกวเล้ง)

ปัญหาพื้นฐานข้อหนึ่งของไทย คือชนชั้นนำและปัญญาชนชั้นสูงของสังคมไทย “อับจนปัญญา” คิดและทำตัวแบบไพร่ นับถือฝรั่งยิ่งกว่าพ่อ แบบที่ร.6 เคยด่าว่าเป็นพวกลัทธิเอาอย่าง มาแล้ว

ถึงทุกวันนี้ เราก็ยังเห็น “ไพร่ที่เจ้าเขาปลดปล่อยแล้ว แต่ยังไม่ยอมไป” ยังคงขอเดินตามหลังเจ้าใหม่-ทุนผูกขาด-ทุนต่างชาติ-อยู่ต้อย ๆ ต่อไป

ปลื้ม ก็แค่เป็นหนึ่งในพวกนี้ ”

วิจารย์ข้อเขียนของสหายสิกขา เรื่อง ความตายและการหลอกหลอนของมาร์กซ์

ไท — Mon, 10 Mar 2008 02:48:45 +0700

อนุสนธิจากข้อเขียนของสหายสิกขา เรื่อง ความตายและการหลอกหลอนของมาร์กซ์ที่ เว็บพลวัต

ที่ว่า "ฟรานซิส ฟูกูยามา ถึงกับเขียนหนังสือ The End of History เพื่อออกมายืนยันความจริงในข้อนี้ เพราะในเมื่อคอมมิวนิสต์ล่มสลาย จะมีพัฒนาการของประวัติศาสตร์ ต่อไปได้อย่างไรอีกตามแนวคิดของมาร์กซ์ที่จะต้องมีการต่อสู้และการพัฒนาเชิงประวัติศาสตร์จากสังคมทาสโบราณ จนถึงสังคมคอมมิวนิสต์. " นั้น

ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า การไปรับเอาความคิดและความเชื่อ(สมมุติฐาน)ของ "นายฟรานซิส ฟูกูยามา" ที่ว่า " capitalist democracy represents the end of history" ที่ถึงทุกวันนี้ นักวิชาการจำนวนมาก ก็ยังโต้แย้งว่า เป็นสมมุติฐานที่ไม่ถูกต้อง

นายฟูกูยามา เป็นคนที่มีรูปร่างหน้าตาและมีเชื้อชาติญี่ปุ่นก็จริง แต่เกิดศึกษาและทำงานในอเมริกา จิตวิญญาณของเขาจึงเป็น"อเมริกัน"เต็มตัว

ดูประวัติของเขาได้ที่นี่ http://en.wikipedia.org/wiki/Francis_Fukuyama

ตอนที่เขาเขียนเรื่อง The End of History ตามคำให้สัมภาษณ์ของเขาเอง

" อันที่จริง ผมได้เขียนบทความชิ้นนั้น ตอนที่ผมยังทำงานอยู่ที่ RAND Corporation

ก่อนจะมาทำงานอยู่ที่กระทรวงการต่างประเทศ " ดู http://midnightuniv.org/midnight2544/newpage6.html

จำบริษัท RAND Corporation ได้ไหม? ว่านี่คือบริษัท think tank สำคัญของระบบทุนฯสหรัฐ

นายฟูกุยามา ได้ทำตัวเป็นปากเสียงของจักรวรรดิอเมริกา ที่หลงระเริง เป่าปาก ตีปีก หลังจากโซเวียตสลายตัว ว่า

capitalist democracy ชนะ ลัทธิมาร์กซ อย่างเด็ดขาดแล้ว ตามคำที่อจ.รังสรรค์ เขียน คือ

"เมื่อกำแพงเบอร์ลินพังทลายและอาณาจักร โซเวียตล่มสลายดูเหมือนว่า ระบบทุนนิยมจะ "ชนะ" ระบบสังคมนิยม

จนถึงระดับที่ฟรานซิส ฟูกูยามา (Francis Fukuyama) ตีปีกว่า มนุษยพิภพได้มาถึง "ปลายทางแห่ง ประวัติศาสตร์" (The End of History) แล้ว

ฉันทมติแห่งวอชิงตัน (Washington Consensus) กลายเป็นกรอบการดำเนินนโยบายที่แผ่อิทธิพลปกคลุมโลก

โดยที่ฉันทมติแห่งวอชิงตันมีกระบวนการโลกานุวัตร (Globalization of Washington Consensus)

ด้วยประเทศทั้งในโลกที่สองและ โลกที่สามจำนวนมากเดินตามแนวทางฉันทมติแห่งวอชิงตัน

ทั้งโดยสมัครใจ และโดยภาวะจำยอม อันเป็นผลจากการกดดันของกองทุนการเงินระหว่าง ประเทศ ธนาคารโลก และสหรัฐอเมริกา "

ดู http://www2.hawaii.edu/~porntawe/thaiarticles/rangsun01/1999_12_23.html

ดูคำโต้แย้งสารพัดเรียงเป็นตับ ต่อสมมุติฐานของนายฟูกูยาม่า ที่

Criticisms of Fukuyama's thesis

http://en.wikipedia.org/wiki/The_End_of_History_and_the_Last_Man

คุณอนุช อาภาภิรม นักวิชาการคนสำคัญของไทย ก็ได้โต้แย้งและวิจารย์ว่า สมมุติฐานของนายฟูกูยามา ผิด

ดูบทความของเขาเรื่อง ความรู้กับความไม่รู้ การปะทะทางอารยธรรม

ที่ http://www.osknetwork.com/modules.php?name=News&file=print&sid=858

ลัทธิเสรีนิยมใหม่และฉันทามติแห่งวอชิงตันหรือ capitalist democracy นะหรือ คือ อนาคตและทางออกของมนุษยชาติ ทั่วโลก ?

ก่อนที่จะตอบคำถามนี้ กรุณาไปดูสภาพและชะตากรรมของ"จอมจักรวรรดิอเมริกา" ผู้ยิ่งใหญ่

ผู้ชูธงผืนใหญ่ของระบบทุนนิยมโลกและเป็นอภิมหาอำนาจหนึ่งเดียว

จากบทความล่าสุดของประชาไท เรื่อง สหรัฐฯ จะปกป้องตัวเองจากความล่มสลายได้อย่างไร?

ที่ http://www.prachatai.com/05web/th/home/11426

และ บทความแปลเรื่อง ขั้วอำนาจใหม่ในโลก: การท้าทายลุงแซม

ที่ http://www.prachatai.com/05web/th/home/11415

สมาชิกวุฒิสภาจากการสรรหา : ผู้แทนของกลุ่มอภิสิทธิชน

ไท — Thu, 17 Jan 2008 00:38:58 +0700

รธน.มาตรา ๑๒๒ บัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภา(สว.).ที่มาจากการสรรหาว่า เป็นผู้แทนของ ปวงชนชาวไทย ???

สว.กลุ่มนี้ มีจำนวนถึง ๗๔ คนจากทั้งหมด ๑๕๐ คน (หักจากจำนวน สมาชิกวุฒิสภาที่มาจาก การเลือกตั้งจังหวัดละ ๑ คนรวม ๗๖ คน) มีที่มาจากการเสนอชื่อขององค์กรต่างๆ ในภาควิชาการ ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาควิชาชีพและภาคอื่นๆ และได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการสรรหาจำนวน ๕ คน ประกอบด้วย ประธานศาลรัฐธรรมนูญ ประธานกรรมการการเลือกตั้ง ประธานผู้ตรวจการ แผ่นดิน ประธานกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ประธานกรรมการตรวจเงิน แผ่นดิน ผู้พิพากษาในศาลฎีกาที่ดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาศาลฎีกา ซึ่งที่ประชุมใหญ่ ศาลฎีกามอบหมายจำนวนหนึ่งคน และตุลาการในศาลปกครองสูงสุด ซึ่งที่ประชุมใหญ่ตุลาการ ในศาลปกครองสูงสุดมอบหมายจำนวนหนึ่งคน ทั้งนี้ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พศ.๒๕๕๐(รธน.) มาตรา ๑๑๑ ๑๑๓ และ ๑๑๔

คณะกรรมการสรรหาสว.ชุดปัจจุบัน ประกอบด้วยนายวิรัช ลิ้มวิชัย ประธานศาลฎีกาในฐานะ ประธานศาลรัฐธรรมนูญ นายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธาน กกต. พล.อ.ธีรเดช มีเพียร ประธาน ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา นายปานเทพ กล้าณรงค์ราญ ประธาน ป.ป.ช. นายมนตรี ศรีเอี่ยมสะอาด ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา นายอำพล สิงหโกวินท์ ตุลาการหัวหน้าคณะใน ศาลปกครองสูงสุด และคุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา ผู้ว่าการสตง.ทำหน้าที่แทนประธาน คตง.

การบัญญัติให้มีสว.เกือบครึ่งหนึ่งของวุฒิสภามาจาการสรรหา คือสัญญลักษณ์ที่พิสูจน์แสดงว่า พวกอภิสิทธิชนได้ปล้นชิงอำนาจอธิปไตยไปจากปวงชนชาวไทยโดยการให้คนเพียง ๗ คน มีอำนาจเลือกสว.จำนวนเกือบเท่ากับประชาชนทั่วทั้งประเทศ

ทำไมกรรมการสรรหา ๗ คนนี้ จึงมีสิทธิมีเสียงมากกว่าสามัญชนคนไทยอื่นๆ ๖๐ กว่าล้านคน ?

นี่เป็นการขัดกับหลักการเสมอภาคของบุคคลตามระบอบประชาธิปไตยอย่างชัดเจน

เมื่อพิจารณาจากที่มาและองค์ประกอบของคณะกรรมการสรรหา จะพบว่าส่วนใหญ่ประกอบด้วย ข้าราชการตุุลาการชั้นผู้ใหญ่เป็นส่วนใหญ่ถึง ๔ ใน ๗ คน ที่เหลืออีก ๓ คนก็ล้วนเป็น ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่จากหน่วยงานอื่นๆ ซึ่งได้ตัดทอนบทบาทของอภิสิทธิชนกลุ่มคณบดี และ อธิการบดีของมหาวิทยาลัยต่างๆออกไปจนหมดสิ้น

การที่สถาบันตุลาการได้เข้ามามีบทบาทเพิ่มขึ้นในช่วงวิกฤติการเมืองที่ผ่านมา โดยเฉพาะ การเข้ามามีบทบาทสำคัญในการสรรหาสว.เช่นนี้ บรรดาตุลาการทั้งหลาย ควรต้องตระหนักว่า อำนาจยิ่งใหญ่ที่พวกท่านได้มา ย่อมต้องตามมาด้วยความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ต่อปวงชน ชาวไทยด้วยเช่นเดียวกัน

นั่นหมายถึง ทั้งตัวสถาบันและตัวบุคคล ต้องพร้อมที่จะต้องถูกตรวจสอบ วิพากษ์วิจารย์และ รับผิดชอบต่อผลการสรรหาสว.ครั้งนี้ด้วย

ดูตัวบุคคลของกรรมการสรรหาสว.แล้ว ทำให้เห็นย้อนไปได้ว่า รัฐประหารครั้งที่ผ่านมาและ การร่าง รธน.๕๐ เป็นผลพวงมาจาก การร่วมมือของพวกนายทหารคมช. ตุลาการ และบรรดา พวกอภิสิทธิชนของสังคมไทย ตามหลัก "ชนชั้นใด ร่างกฎหมาย ก็แน่ไซร้ เพื่อ ชนชั้นนั้น" ทั้งกลุ่มอภิสิทธิชนดังกล่าว ได้สืบทอดอำนาจของตนต่อไป โดยผ่านร่างทรงคือ สว.จาก การสรรหานั่นเอง

พวกนี้บิดเบือนแอบอ้างพระราชดำรัสเรื่องคนดี ที่ว่า บ้านเมืองมีทั้งคนดีและคนไม่ดี ต้อง สนับสนุน ให้คนดีมีอำนาจและต้องสะกัดกั้นคนไม่ดี ไม่ให้มีอำนาจ มาใช้เป็นเครื่องมือ ในการทำลายศัตรูทางการเมืองของกลุ่มตนและส่งร่างทรงของพวกเขา เข้าสู่ตำแหน่งสำคัญๆต่างๆ ของบ้านเมือง

นี่คือ การดึงฟ้าให้ต่ำ นับเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อความมั่นคงของชาติและราชบัลลังค์

ร่วมกันจับตาดูหน้าตาคนดีของพวกอภิสิทธิชน ที่กำลังจะส่งขึ้นเวทีการเมืองไทย ในเร็ววันนี้

และถ้าเห็นว่าไม่เข้าท่า ก็จะได้มาร่วมกันโห่ เพื่อไล่ลงจากเวทีต่อไป