บทกวีที่งดงามมากจากคุณต้นจั่น : สนามบิน ๒๐๐๘
* ๘ – ๒๔ สิงหา, โอลิมปิคครั้งที่ ๓๔ ที่ประเทศจีน สนามกีฬา, ปักกิ่ง *
0 พื้นที่กว้าง แต่ไม่ว่าง บนทางแข่งขัน
หวังประชัน จะเอาเหรียญ เพียรฝึกฝน
พร้อมพยายาม ความมีวินัย ใจอดทน
จึงจะได้ เป็นยอดคน บนหนทาง ๙
* ๑๑ กันยา, นักวิทยาศาสตร์เพิ่มโปรตรอนในแล็บฯ นานาชาติ, สวิสเซอร์แลนด์
สนามวิชา,CERN *
0 ยิงโปรตรอน เพิ่มประจุ ประทุท่อ
ร่วมมือต่อ ความรู้อนันต์ เพื่อสรรค์สร้าง
ที่เคยเร้น อาจได้เห็น เป็นหลักวาง
ว่าจักรวาล กว้างแสนกว้าง เกิดอย่างไร ๙
* ๒๗ พฤศจิกา - . . . ?!?!?., พธม. เข้ายึดสนามบินสุวรรณภูมิ, ประเทศไทย
สนามบิน, กรุงเทพฯ *
0 ร้อนเป็นเพลิง จนเหยิงยุ่ง มุ่งอำนาจ
ออกฟันฟาด อนาถจน ชาติหม่นไหม้
มองหลังเศร้า มองหน้าเหงา ไม่เห็นใคร
โอ้ละหนอ..เมืองไทย ร้าวใจตรม ๙
0 ปั่นขัดแย้ง แย่งมาได้ หลายพื้นที่
ม็อบที่โน่น ยึดที่นี่ มีสั่งสม
ยิ่งเหิมเกริม เพิ่มวิธี ที่โสมม
ตั้งใจถล่ม ข่มทั้งชาติ ปราศยางอาย ๙
0 คุณรู้ไหม..สนามบิน มีไว้บิน
ไม่ใช่ถิ่น เล่นลิ้นยุทธ์ เพื่อจุดหมาย
ไม่ใช่สนาม ที่รบกัน เสี่ยงอันตราย
ไม่ใช่ที่ ที่คุณจะทำร้าย..ประชาชน ๙
0 ประชาชน คนหลายชาติ ถูกอาจอุก
เมื่อคุณบุก รุกตะโกน ดั่งโจรปล้น
คุณรู้ไหม..ไทยเทศนั้น นั่นก็คน
เขาต้องทน ติดอยู่ข้างใน ด้วยเหตุใดกัน ๙
0 เขาอยากกลับบ้าน ไปทำงาน หรือไปธุระ
ต้องมาปะ กับเหตุร้าย ให้ไหวหวั่น
สิ่งที่หวังฝัน ที่หมาย หายไปพลัน
เป็นเสมือน ตัวประกัน เกมวันนี้ ๙
0 มีเที่ยวบิน ต้องขึ้นลง หลายร้อยเที่ยว
งานข้องเกี่ยว กับเศรษฐกิจ ต้องป่นปี้
คุณทำลาย อนาคตไทย ไม่เหลือชิ้นดี
คุณยังมี หน้าประกาศ “ม็อบกู้ชาติ” ไทย ๙
0 อยากขอร้อง ทุกทุกท่าน และกสม.
หยุดให้ท้าย พธม. จะได้ไหม
เพราะครั้งนี้ เดิมพันคือ ประเทศไทย
เฮ้อ..ประชา ธิปไตย อยู่ไกลเหลือเกิน ๙
0 จะใส่เสื้อ สีอะไร ก็แล้วแต่
ต้องร่วมแก้ หยุดคนบุก ดับฉุกเฉิน
ตั้งสติ ใช้ปัญญา หันหน้าเผชิญ
จับมือเดิน ตามกติกา ประชาสากล ๙
ต้นจั่น – เขียน
๒๙ พ.ย. ๕๑

