จะละเมอเพ้อฝันกันถึงไหน

ยังอยากหรือเป็นไทยอยู่ท้ายแถว

แค่ขี้เล็บจีนปลายตีนแกว

เมื่อแท้ที่จริงแล้วสูงลิ่วลิบ

สืบเชื้อสายฝรั่งจากอังกฤษ

แค่รัฐธรรมนูญศักดิ์สิทธิ์ก็กินดิบ

จารโดยเทวดาภาษาทิพย์

ห้ามหยิบห้ามแตะห้ามแทะโลม

มีเทวาอารักษ์พิทักษ์คุ้ม

กีดกลุ่มใจห้าวเข้าหักโหม

แม้นบังอาจลบหลู่มาจู่โจม

พร้อมถาโถมโรมรันป้องกันภัย

ภารกิจสูงศักดิ์สูงนักหนา

ถึงชีวาชีวิตปลิดให้ได้

แต่ให้ดีก่อนฉันจะบรรลัย

เอาชีพไพร่รองพื้นไว้ยืนตรง

เป็นควายก็อยู่นาอย่าสะเออะ

เรื่องอำนาจเลอะเทอะเดี๋ยวไหลหลง

ขนาดกุมมาแต่หลังยังงง-งง

ชักธงอยู่เดี๋ยวเดียวก็เหี่ยวปลาย

อ่านไทยยังไม่แตกผ่าแหกคอก

บอกอังกฤษเอาบุญคุณเหลือหลาย

เป็นควายก็อยู่นาประสาควาย

แส่มาหาที่ตายไม่หลาบจำ

สั่งอะไรก็จงทำตามที่สั่ง

นี่ประกาศขึงขังใช่คำขำ

เมตตาสอนอะไรแล้วไม่ทำ

เดี๋ยวก็คว่ำกระดานกันกระเด็น

ไม้หลักปักขี้เลนก็เอนล้ม

ลากเสาเรือนเลื่อนถล่มใช่ล้อเล่น

วันใดวันเดือดเลือดกระเซ็น

คน-ผี-พระภูมิเต้นเผ่นกระเจิง

(คอลัมน์สถานีคิดเลขที่ 12 หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ฉบับประจำวันที่ 13 มิถุนายน 2555)

ที่มา มติชน